Monday, January 30, 2012

*** මගෙ දුවට ***



හිල් වෙච්ච අහස මෙන්
නොම සලන් කදුළු කැට....
හෙටත් අලුයම උදාහිරු එයි
හිනැහියන් නුඹ මගෙ දුවේ...

නෙක විලස හැඩ තියපු
රුව දිලෙන මලක් නුඹ
දේදුන්නෙ පාට ගෙන
බැහැ කරනු ජීවිතෙ පාට....

සියපතක් වුව පිපි එන්නෙ
ගඳ ගහන මඩ දියේ......
වැර අරන් අද දිනේ
හිනැහියන් නුඹ මගෙ දුවේ..........

කලු වලාවන් ඝන ඇවිත්
දුටුවේද පුන් සඳ වසන
ඒ ලෙසම යන දිවි ගමන
රලු පරලු ගල් බොහොම...

එකම කාසියෙ උඩ යටම
පෙරලෙනවා ලෝ දුක සැපම.....
නුවන් පොඩිකර නොම සිටින්
හිනැහියන් මනහරව ලද දෙයට........

4 comments:

  1. හැම අම්මා කෙනෙක්ම තමන්ගේ දරුවෝ ගැන හිතන්නේ මෙහෙම වෙන්න ඇති අක්කේ...

    ReplyDelete
  2. හ්ම්..ඇත්තටම එහෙම වෙන්න ඇති මල්ලියෙ... ස්තුතියි...

    ReplyDelete
  3. අම්මගෙ ආදරේනම් කියන්න වචන නැහැ...ඒ ආදරේ හැමදාම සුන්දරයි...

    ReplyDelete
  4. හ්ම් ඇත්තම ඇත්ත සිහින මතකයන්... ස්තුතියි ඔබට...

    ReplyDelete

ආලවන්ත හුදකලාවෙ තනි මකන්න ඇවිත් ගියාට ස්තුතියි කියන්න බැහැ... ඒ තරම් වටිනවා ඔබේ පැමිණිම මට....