Saturday, January 21, 2012

මගේ හිත

වාගේ එදාමයි
තවමත් මගේ හිත
සූරිය මලක්
හැරෙන ඉර දෙසට සේ
වෙලෙනවා නුඹට
හැපි හැපී තවත්....

ආවොතින් රැගෙන
යලි යලිත් ජිවිතය
හැකිය නැවතුමක්
තබන්නට සුසුමකට....

ලෙස පුරුදු ඉරහඳ තාරකා
යයි තවත් මහලු කරමින්
නැති වුනත් සෝ ලතැවුලක්
එබෙයි ඉඳහිට සිත් මඩලට
අරුමයක පෙමක් වී නුඹ.....

රස්නයෙන් ගිනි ගහන
කතර මැද වලුකාවක
බැහැ තවත් ඉනු හුදකලා
නිවා සතපනු මේ පිපාසා....

No comments:

Post a Comment

ආලවන්ත හුදකලාවෙ තනි මකන්න ඇවිත් ගියාට ස්තුතියි කියන්න බැහැ... ඒ තරම් වටිනවා ඔබේ පැමිණිම මට....