Tuesday, March 26, 2013

සුබ උපන් දිනයක්

      නේක දුක්ක ෝමනස්සයක් ඉදිරිේ ජිවිතය නමැති ගඟ ගලා යනවාමය. විසල් පවුරු පදනම් අත්ල තියා අපට නැවතිය ොහැකිමය. එහෙත් ගමන් මඟ නම් වෙනස් කළ හැකිමය. ේද එවන් ගමන් මඟක් වෙනස් කළ මේ ජිවිතේ තවත් තැනකි. අන්තර්ජා තුළ බුකිඇතුළු විවිධ ඉසව්වල ොන තරම් ේ කළත් අකුරුක් ලියා ඒ අකුරට ේක පැසසුම් , ගැරහුම් ලැබුවත් බ්ොග් ෝකය යනු වෙනමම ොඳුරු තැනකි. එය හුඳෙක් සිතුවිලි වලින් පිරුණ ෞන්දර්යාත්මක හමුවීම් ගහන තැනක්මය...

ඔබ දන්නව මම ඇයි අටුවා ටීකා කියා යන්ේ කියා..ඔව් කීකරු කමක් නැති මේ සිතුවිලි බ්ොග් ගත කළ තෙවෙනි වසර සම්පූර්ණ වන දිනය අදයි. පුරා අවුරුදු 3ක් මෙහිදී හමුවුන ආගිය මිනිසුන් ගැන කතා කළ යුතුමයි. ඊට පෙර පුරුදු විදිහට බ්ග් එකක් ලියන්නෙ මෙහෙමයි නංගියෙ කියපු දුකා අයිය http://dukaa.blogspot.com/   හෙමත් නැත්නම් සුභාෂ් අයියව පුරුදු ලෙංගතු කමින්ම අදත් සිහිකරනව.  මන්ද යත් එදවස ජිවිතේ මුහුණ දුන්න ප්‍රශ්ණ හැල හැප්පීම් ජිවිතයටත් වඩා වේගයෙන් දුවමින් සිටි යුගයක්ම වු හන්දාය. කෙ හැමේම ඇයි මටම වෙන්නෙ අයියෙ කියා අසද්දි ඒ උඹ දකින විදිහ නංගි කියා කිවු සුභාෂ් අයිේ එදාටත් වඩා ජවයකින් ේ හරඹ දිවි ගමනෙ අද මා කරන්නෙ ඒ වැටි තැලී ොඩි වෙන තැනදීම මට හයියෙන් නැගී සිටින්නට අයියා දුන් වචන වලට පින් සිදු වන්නටය. අද ආපසු හැරී බලද්දී සතුටු වෙන්නට ෝ කාරණා ඇත. මඟ හැරුණයි ..වැරදුණායි කියා පසු තැවෙන්නට තිබෙන තැන් ම අල්පය. 

ොයිවෙලෙත් කිසිම කීකර කමක් නැතිව හැසිරෙන මේ සිතුවිලි ඔබ වැළඳ ගත්තෙ ආදරෙන්..කවියටත් වඩා ගීතයට පෙම් බැඳි මා දිනෙන් දින ගීත ෝකය දිනන්නට වැර ගනිද්දී ඔබ නිසා ලැබූ අපිරිමිති සතුට මා අමුතුවෙන් කියන්නට අවැසි නැත. සයිබරය යනු ගල් සහ මල් ද පිරුණ තැනක්මය. මෙන්ම කකුලෙන් ඇද බිම දමා සතුටු වන ඔවුන්ද හිඟ ොමැත. එවන් තැනකදී සැබෑ මිනිසුන් ොමයක් බ්ොග් ෝකේදි මට හමුවිය... අස්වැන්න ලියන http://aswanna.blogspot.com/ දයානන්ද රත්නායක අයියා, සමකය වේ ලියන http://samakayawate.blogspot.com/ නලීන් දිල්රුක්ෂ...වැනි මිනිසුන් පමණක් ොව  වැහි වැටෙන තැන ලියන http://wehimandarama.blogspot.com/ ආදරණීය පුංචි නංගි, මධුරංගේ සටහන් ලියhttp://madurangacreations.blogspot.com/  මධුරංග, ස්වයාක්ත ලියන http://swayaktha.blogspot.com/  ලියන නුවන් මල්ලි වැනි අය මා ේ බ්ග් ෝකේදී හදුනාගත් මිනිසුන්ය.. 

වර්ණයට පාට තවරණ දිේෂ් උමගිලිය මල්ලි...බට්ටිගෙ සිතුවිලි ලියන බට්ටි නංගි ..සිතුම් පැතුම් මල්ලි ,තොටුපල අයිොටි මල්ලි..තනි අලිය මල්ලි, අත්තම්මගෙ පෙට්ටගගෙ ොකු ෝන් , සිතුවිලි පලස අතුරණ සුදා, කූබු, නෙත්පානි, විමුක්ති, ජිංජිබිරිස්, අඩවි රජා, සිතුවිලි දැහැන, බීටා මල්ලි, ඇතුළු තව ෝ නංගිලා..මල්ලිලා...සමඟින් සෝදර පිරිසක් හමු වුේද මෙතනදීය.  කිසිදු කුහකත්වයක්, නැතිව හුදෙක් හදවේ සැනසුමින්ම ඔවු ොවුන් ඇවිදින් යන සැරිසර යන තැනක් වූ ආලවන්ත හුඳකලාේ සිට බලා උන් මට දුන් දිරිය වචනයකට කැටි කළ ොහැක. තව නම් ගම් රාශියක් ඇත. එහෙත් ොලිවුවා කියා තරහ වෙන්න එපා..තරහා ොවන බවද මා දනිමි. මෙයද අද අලුයම 4.30 ට අවදිවී තබන සටහනකි.  

  එමෙන්ම පහුගිය කාලේ මට ෝ මිතුරන්ේ බ්ග් සටහන් මඟ ඇරුණි. මේ බ්ොගයද කරන්නට බැරි තරමට මා රාජකාරී ජිවිතේ හිරවිය. බුකිොනවා දෙයක් එවලෙම ටයිප් කර විසි කර ගියද මා බ්ොගේ එොකරමි. මෙය මේ ප්‍රථම ්‍රේමය තරම්ම අමතක ොවන ඉසව්ව හන්දාමය. ේ ගලන දෙපයකින් නැගී සිටින්නට හයියක් දුන් ලෙංගතුම හස්තය මෙයම වු හන්දාය.  

ඉඳින්  තෙවසරක් පිරෙන මගේ බ්ලොග් එකට ඇවිත් යන කොමන්ට් දමා යන සියළුම ආදරණියයන්ට හදවතින්ම ස්තුතියි.... මගේ බ්ලොග් එක දැකලා මුහුණු පොතට විවිධ දිරි ගැන්වීම් කරමින් පණිවිඩ එවන ආදරණිය ඔබටත් ස්තුතියි කියන්න මම මේක අවස්ථාවක් කරගන්නවා....කාලයක් නොලියා ඉදියත් කවමදාවත් අමතක කරන්න බැරි මගේ ප්‍රේමණිය ....ආලවන්ත හුඳකලාවට..... සුභ උපන් දිනයක් වේවා.....


හැබැයි අවිේකී දිවියෙම හඳිස්සියෙ පටන් ගත්ත මගෙ අලුත් ්‍රේමය ගාවටත් එන්න කියල ආරාධනාවක් මම අද කරනව. ේ තමයි එතන. http://dinithigegeethaya.blogspot.com/ 


 

Thursday, March 7, 2013

*** දෙව්ලොව ගිය අම්මාට ලියමි. ***



අම්මේ දුටුව විට ලියමන මාගේ
වැහි කළු පිරෙන බව ඇත්තක්ය වතේ
එකටම වැටී එක වේලක් ගත්තු දිනේ
සිහියට නඟන් ඇරඹුම මෙහි ඇතිය හොදේ...

කණකර එකින් එක හන්දියෙ කඩයෙ තබා
පත පොත නැවුම් හසරැලි මුව දුන්නෙ එදා
ටක ටොක සැටලයට මුළු ජීවිතය ලියා
රුව ගුණ මලක් බිහිකළෙ ඔබම තමා....

මහ විදුහලේ ඉහළම ලකුණක්ම නිසා
ඉරණම එතන පැහැදිලි බව ඇසුණ තමා
කරණම් ගසා දර දිය ඔබ ඇද්ද නිසා
නොදකින සිහින පිබෙදන්න වුනා

එක එක ඉංගිරිසි ආරය ගත්ත නඩේ
ගොඩයේ එකිය මා විතරයිම වුනේ
අකුරෙන් අකුර දිලිසෙන විටදි පොතේ
දවසින් දවස තරඟය ජිවිතය වුනේ...

පෙව් කිරි ටිකට ණය වෙන බව දන්න නිසා
ගුණ දම් අතු ගෑවෙ පති ගෙය රකිනු කියා
වැල යන අතට මැස්සක් ගහනවා කියා
පැදුරෙන් බිමට වැටුනේ ඔබ මතක් වෙලා

සුවපත් කරන එක ගිලනුන් පිනක් පුතේ
කිය කිය දියණියව තැවුවා ඔබ බුදුන් වගේ
මුසපත් නොවන හදවත රිදවනා දිනේ
නැවතත් නොඑන ලෙස අම්මා ඇයි යන්න ගියේ...

_________________________________
ගව්වෙන් ගව්ව දිව මාළිඟ සදනු කියා
බෝසත් සිතුම් අහකට නම් දමනු එපා
දළ සිඳ වැටෙන දවසක් මතු තිබෙන නිසා
අම්මට තාත්තට පිටුපා යන්න එපා....


( තම මව් එන්න කියද්දී ලංකාවට ොගිය මා මිතුරියට ේ මව ඇයට අහිමි වීම දැක ඇති වුන සිතුවිල්ලකි )