Wednesday, December 28, 2011

ඔබ වටී මට...

ගිම්හාන කටු මතින්
යන දිවි මංතලාවේ
වැටුනු දිය බිදක්
වාගෙම නුඹ අගේ....

වස්සාන කාලයේ පිපි
තඹුරු කුසුමක් විලේ
වගෙයි හසරැල් නුඹෙ
පිපෙන දෙතොළගේ......

තනිව තනිවී ඇවිද යන
මග දිග ඔහේ
පහන් තරුවක් වගේ
හිනැහිලා ඔබ පාර
කිවු හැටි අනේ
තාම මතකෙට නැගේ.....

සියක් දහසක් තරු
පිපෙන නිල් අහසෙ
සෙවනැලි විසිකර දමා
විගස නුඹ සොයා එමි මම
*** මගේ සඳ ***
මට වටියි නුඹ හරි අගේ....

No comments:

Post a Comment

ඔබේ පැමිණිම මට සවියක්.