Sunday, April 8, 2012

අහන්න අම්මේ.....


මෙනුවරම පා තබා
ඇවිද යන්නට බැහැ
කටු ඇණි රිදෙනවා බෝ...

‍පෙර පවම යැයි

සිත සිතා උන්නත්
නැවතුමක් කෝ දුරයි හරි.....

පිච්චෙනා හිත
අරන් තැන තැන
ඇවිදිනවා සිසිලක් පතා...

දැවෙනවා සිතුවිලි
හද බුර බුරා
නොපෙනෙනා සැනසුම සොයා....

එකම අහසක්
යට සුසුම් ලන
පැතුම් හරි බරයි අද....

වීසි කර කටු
ඔටුණු මහිස
දුවන්න එන්නද අම්මෙ හෙට....

***දිනිති දීපිකා***
07/04/2012

1 comment:

  1. ලස්සනයි අක්කේ කවි පෙල..

    ReplyDelete

ආලවන්ත හුදකලාවෙ තනි මකන්න ඇවිත් ගියාට ස්තුතියි කියන්න බැහැ... ඒ තරම් වටිනවා ඔබේ පැමිණිම මට....