Sunday, April 1, 2012

තුරුලිය පත්‍රයක්



බැදී වෙලිලා ඉන්න විට
පත්‍රයක් තරුලිය මතක
සිනාසී කෑගසා නැටුවා
හමන සුලගින් ඉපිලිලා.....


දිනකරත් දින දිනම
ඇවිත් කයියක් දමාගෙන
සිඹිනවා පත්‍රයෙ හිසම
මෘදුව යන්තම් රලුව.....


ස්නේහයේ දිය අරන්
වැස්ස ඇවිදින් ළගට
කියනවා රහසක් පත්‍රයට
සිසිලසයි ආදරය හරියට.....


මලානික කහ පැහැයකට
හැරවිලි පත්‍රය දිනක
නොකියාම යනවා යන්න
සිඹින්නට දෝතින් පොළව....


තුරුලිය උඩක පත්‍රයන්
නිහඬවම කියනවා බිම
බලාගෙන හරි දුකෙන්
අපට ඔය දේ හෙටයි....


නැවතිච්චි පත්‍රය පාමුලක
ගස ළගක උණුසුමින්
දිරා සුන්වී මැකෙනවා
පොහොර කර මුල්වලට....


මතුත් එවැනිම පත්‍රයන්
නීල හරිතව හිඳින්නට
නොකියාම උපකාරයක් කළ
පත්‍රයක් මොන තරම් අපූරුද.....?


***දිනිති ***

6 comments:

  1. ලස්සන අදහසක් අක්කේ..

    ReplyDelete
    Replies
    1. බොහොම ස්තුතියි මල්ලියේ...

      Delete
  2. ම්ම්ම් හොඳයි

    ReplyDelete
  3. මේ තුරුලිය පත්‍රය නොකියා කියන්නේ ජීවිතේ යථාර්ථය එහෙමත් නැත්නම් සංසාර චක්‍රය ගැන නේද?
    අරුත් බර පැදි පෙළක්.

    ReplyDelete

ආලවන්ත හුදකලාවෙ තනි මකන්න ඇවිත් ගියාට ස්තුතියි කියන්න බැහැ... ඒ තරම් වටිනවා ඔබේ පැමිණිම මට....