Saturday, April 24, 2010

හැකිවෙද කරනට අමතක......

ඇගේ රුධිරය කිරට හරවා


දෙතොල් මත නුඹෙ තබද්දි

කැකුලු අත් පා සොලවමින්

පුරව ගත්තේ නුඹෙ කුසයි පුතුනි.....

දින දින ගෙවි

හැඩි දැඩි වෙද්දී

ඇය පොඩි වූවා

නුඹ ලොකුවෙද්දී...

පිපාසයෙන් ඈ ගිලන්ම විලා

වෙලුන තොල්පට ගැහෙමින් යද්දී

කෙළෙසද පුතුනේ

අහක බැලූවෙ නුඹ

හැකිවෙද කරනට අමතක

කිසිදා

ඔබ සවිමත් කරනට ගොස්

ඇය ධුබලව ගිය බව....

No comments:

Post a Comment

ඔබේ පැමිණිම මට සවියක්.