Wednesday, September 14, 2011

මගෙ නොවුවත්

විලක පිපුනු පියුම තරම් 
හදවිල මැද නුඹ නැලවෙන්නේ....
මතක රැදුනු හිතම අරන් 

යන්න බැරිව මම දගලන්නේ....
රැයක සඳක් වෙලා ඇවිත් 

නිදි නැති නෙත් හඬවන්නේ...
මටම මගෙම වෙලා නැතත් 

නුඹ සුවදින් හිනැහෙන්නේ....

No comments:

Post a Comment

ඔබේ පැමිණිම මට සවියක්.