සඳට මගෙ කවි
නැත්තෙ ඇයිදැයි
අමාවක දා සඳ අහනවා...
තරුත් එක්කලා
කරණ ගණුදෙනු
අතැර ආවොත් කවි ලියනවා...
අහස රවටා රවුම්
ගැහුවට සඳ
පොළවෙ සෙවනැලි වැටෙනවා...
කරන දඟකම්
නතර කලොතින්
සඳේ නුඹටම කවි ලියනවා.....
-
එකමත් එක රටක අහසෙ ගෑවෙන තරම් උසට මාළිඟයක් තිබුණා. මේ මාලිගයෙ වයසක ආච්චි කෙනෙකුයි සීයා කෙනෙකුයි එක්ක එයාගෙ මිනිපිරිය ජීවත් වුණා. මේ මිනි... -
ඉතින් සොඳුර , ජීවිතේ කොයි හැඩේදැයි නොවිමසන්න, ඔබ ගිය තැන සිට මා දරාගත්තේ කෙසේ දැයි නොඅසන්න ආදරයක අකුරු අතරට වැඩි යමක් ඔබේ ඇසුරෙහි මා විඳි...
-
පිටාරය යයි සොරොව්වේ දිය කදුළු කෙණ්ඩි පිපිරිලා තාම ගම නා කාරණේ කිම පැංචියේ නුඹ කියාපන්..... සංදියේ නුඹව එල්ලන් ඇවිද ගිය ගම් මණ්ඩියේ තාම...
No comments:
Post a Comment
ඔබේ පැමිණිම මට සවියක්.