Monday, January 9, 2023

නික්මුම

 නැවතී එක තැනක ඉන්නට 

හැකි නම් හොඳය

ඇහැරී යන්න වෙන දවසට

හොඳටම දුකය

මිහිරී කියා සිතුවත් හිත යට

සෙවනැලි ඇදය

තනිවී හඩමු අපි ජීවිතයට

ඉඩ දෙමු එහෙම


පිපිලා දෙපස සිනහව ලැබුවත්

දුෂ්කරය

හැරිලා නැවත එන එක තවමත්

සිහින

මිදිලා අපෙන් අපි ඉගිලෙන විට

රිදුම

දැනිලා වැටෙන කඳුලට නම දෙමු

ආදරය


තැවිලා ලැබෙන එක'මෙක දෙය

ඇවිලිල්ල

දුවලා ගිහින් නවතින්නට බැරි

නැවතිල්ල

පැලිලා හදවතේ හැම තැන ලේ

විසිරිල්ල

ලියලා නිම කරනු බැහැ සෙනෙහස්

ගගුලැල්ල


Friday, December 16, 2022

" මල් කැකුලක් ඒ "

 නිමිත්ත -: 

පාසැල අවසන් වූ විට තම දියණිය වඩාගෙන වේගයෙන්  ත්‍රිවිලරයකට නැඟි පියෙක්. ඒ පසුපස දුවගෙන ඇවිත් ත්‍රිවිලරයේ ගමන නැවතූ මවක්. අවසන මවත් පියාත් දෙදෙනා අතටම මාරු වූ දියණිය.😥😥😥 2022/12/15 

=============================

කැකුළකට බෑ කියන්නට

ගසද, සුලඟද ඕනි කියලා

=============================

දරාගෙන දොළදුක ද

විලිබරත් කර තියාගෙන

පොහොර වතුරත් සමබර යොදා

ගසක් කැකුළක් පුබුදුවන්නට

හෙලූ දහදිය නැත ලියා


සියලු ඉහිලුම් ඉකිලුම් හංඟා

මුදු සුමුදු සිහිලැල් පැන් පෙරා

කෑ නොකෑ දේ හිත යට තබා

සුලඟ නිහඬයි කැකුළට හිස තියා


අතරමැද මෝසම් සුලි සුළං වී

කේඩෑරි, නියං සාගිනි උහුලලා

ගසක් පීදුව කැකුලකට අයිතිය ලියා

සුලඟ තනිවෙද සුවඳක් විඳ දරා


ගස ද, සුලඟ ද කවුරු අයිතිද

කැකුළ නොදනී හිස් තැන් පුරා

බදා ගස කෑ ගසා හයියෙන්

සුලඟ ඉල්ලයි කැකුලම මගෙ කියාක


මලක් වෙනවද

පෙති දෙපෙති පිපෙනවද

සුවඳ දෙනවද 

ගස අතැ'ර දුරක යනවද

සුලඟ හා ගතු කියනවද 

උපන් නූපන් හැඟුම් කැටිකොට

කැකුළ ඇත ලෝකය දෙස බලා 


#දිනිති #ජංගමකවි 2022/12/15

Tuesday, October 18, 2022

ඔබට

 අතහැරී ගිය ක්ෂේම භූමියකි

හිස පහත් කරගත් වලාකුළු රෑනකි

අරියාදුවට හමන සුලං කැරැල්ලකි

ඔබ සොයා ආ දුරක වෙහෙස  අපමණකි.


සිසිර, හේමන්ත, ගිම්හාන කලින් කල

මහලු වූ වසන්තය සිහින්ය. කේඩෑරිය

කණාටු ගසකි. මලක පහසක් අහිමි

ඔබ නැතිව ගෙවූ වසර විසි ගණන එහෙමමය


අලි කොටි වලසුන් පිරි මහ වනයක

තනිව අතරමංවෙන පුරුද්දක

හිතට හිතවත් නැති මූසලම දවසක

ඔබ අහිමිවේදෝයි හිතෙන එක පුදුමය


හෙලූ අපමණ කඳුළු තවමත් ඝනව නැත

සුසුම් තවමත් සුලි සුලං වී වරින් වර හමති

"මැණික" තුටකට ලැබුණ ලස්සනම රෝස මල

හෙටත් හදවත් ද්වාරයෙ පිපෙනු ඇත.


කල්ප ගාණක් තරම් නොහිමිකම් මැද

එකම එක හිමිකම ආදරය බව දැන

තව තවත් අගුලුලා හද බිතට තදබල 

ඔබ ඔහොම හිනාවෙනු මැන පෙරලෙස


මඟහැර ගිය භව ගණන අමතකම කර

මේවරත් තනිවම වෙසෙමි ඔබව සිහිකර

අහසකට බරක් නැත කොයිතරම් පෑයුවත් තරු

"මැණික " මම  ආදරේ කරමි  භව භව පුරා


#දිනිති #ජංගමකවි

Friday, October 14, 2022

ඕ. මයි . ගෝඩ්



“ඕ මයි ගෝඩ් !

“මේ මහා සංක්‍රාන්තියක් ලැනරෝල් ”

“හ්ම් හ්ම් ”

“මිස්ටර් ලැනරෝල් දන්නවද ස්ටුවඩ් ස්ටේට් එකේ බ්ලොක් නයින් බිල්ඩින් එකේ තර්ඩ් ෆ්ලෝ නම්බර් ත්‍රී හවුස් එක ”

“පොඩි මතකයක් තියෙනවා මොකක්ද මිස්ටර් බෙන්ජින් විස්තරය ”

“මිස්ටර් ලැනරෝල් ඒකෙ ඉන්න බිස්නස්මන් කෙනෙක් තමයි මේ පාර ටෙන්ඩර් එක අරන් තියෙන්නෙ- මිනිහා පොඩ්ඩක් විතර අමාරුකාරයෙක් කියලත් කියනවා- හැබැයි ඉතින් අපි බලමුකො ”

“මිස්ටර් බෙන්ජින් ක්වින්ස් ගාර්ඩ්න් ඒරියා එකටම අක්කර අටසිය දහයක් තියෙනවනෙ- අපි පොසිටිව් වෙමු- ”

“දැට්ස් රයිට්- බී පොසිටිව් මිස්ටර් ලැනරෝල්- ”

        තැනින් තැන අතු ඉති අතපය හකුලාවගත් දැඩි සීත සෘතුව පරිසරය ආක්‍රමණය කර හමාරයි- කහ රතු කොළ වර්ණවලින් පත් සරසා ගත් මේපල් ගස් සිනාසී එහාට මෙහාට වැනෙන්නේ පත් අහිමි ඔලිව් ගස්වලට සිනහසෙන්නා සේය- වේගයෙන් අහස අතහැර එන හිම කැටිති සිරි සිරි ගගා ගීතවත් තාලයක් අල්ලා වහලයද හිරි වට්ටවමින් රූටා වැටෙමින් මහ පොළව බදාගෙන හාදු පුදන්නේ ජීවිතයේ එකම එක වරක් හිමිවන්නක් බදාගන්නා පරිද්දෙනි- ඉලුක් යායට හෙම්බිරිස්සාවක් සෑදී අතපය හකුලුවාගෙන බිම ගුලිවී එකිනෙකා බදා වැළඳගෙනම තද නින්දකට උරුම කියා ඇති බවක් පෙනේ- පැඟිරි යාය මැද කහ පාට තැඹිළි පාට බල්බ් එල්ලුවා සේ ලෙමන්, දොඩම්, මන්දරීනී සතුටින් සිනාසෙයි- දෙළුම් වත්තම ශීතලට ප්‍රියවෙද්දී මිදි පඳුරු බිම බලා මුහුණු හකුළුවාගෙන ඉබි කටුවක් තුළට රිංගගත්තා පරිදි අතපයත් අහිමිව කල් මරයි-

ප්‍රදේශවාසීන් බොහෝමයක් කඳුකරය අතහැර නඟරයට ගොස් ඇත- වයින් බීර බෝතල් හිස් කරමින් චීස් චිකන් පුළුස්සා කටගැස්සමට හපමින් ගිනි උඳුන වටකරන් සිටින උනුන් මේ කිසිවක් ගැන නොදනියි- ස්ටෙපස් තණ බිම් පුරා බැටලුවන් සුවච කීකරුව තණ උලාකන්නට ද නොමැතිව ගාල් වී සිටින්නේ ස(ම්)මර් සෘතුවේ වේලා තබාගත් තණ හප හපා එකම තැන අතපය හොල්ල හොල්ලා සිටිමින්ය-

උදෑසන ඩෝසර් එක මඟින් මහා මාර්ගයේ හිම තට්ටු කඩා අහක් කරනා ශබ්දය අසමින් මිස්ටර් බෙන්ජමින් ඇස ඇරියේ අද දවසේ කුමක් කරම්දැයි සිතමිනි- මේ ඔහුගේ සිතිවිලි කතාවේ සංෂිප්තයයි-

මෙච්චර හීත කාල කොච්චර නම් අපි පහුකරල ඇද්ද ? මිනිස්සුත් නඟරෙට කොයිතරම් ගිහින් ඇද්ද ? අවුරුද්දෙ මාස හතරක් පහක් මේ සීතල දරාගන්න බැරි මිනිස්සු කොහොම ඉන්නව ඇතිද ? අශ්ව ගාල පැත්තත් පාලුවට ගිහින් වෙනදට තුරඟ තරඟවලට ඔට්ටු අල්ලන මහත්තුරු නෝනලා කොච්චර නම් මේ රේස් පිට්ටනියට එනවද, ඇත්තටම මොකක්ද මේ අවිනිශ්චිතය- ලැනරෝල් හම්බවෙන්න ගියා නම් හොඳයි කියලත් හිතෙනවා- ඒත් ලැනරෝල්ට වෙලාවක් තියෙයි ද මාත් එක්ක කතා කරන්න තරමට

ළමයි පන්ති ගෙනියනවා, ෆුට්බෝල් පැක්ටි්‍රස් යනවා, ඉස්කෝලෙ ගෙනියනවා, අලුත් අලුත් ජීවන ක්‍රමෝපායන් කියලා දෙන්න දේශන පවත්වනවා, තම වැසියන් වෙනුවෙන් උද්ගෝෂණ අරගල කරනවා, ඒ විතරක් ද ලැනරෝල්ගෙ බිරිඳ නානාවිධ සැලුන්වලින් දාන හෙයාර් ස්ටයිල්වලට ලැනරෝල් පැය ගණන් බලන් ඉන්නවා, ෂොපින් යනවා ඇත්තටම ලැනරෝල් කොහොම ඒ ටික කරගන්නව ද ?

නෑ මං යනවා මිස්ටර් දිමිත්‍රි හමුවෙන්න එයා මේ වෙලාවෙ පිජාමා එකත් ඇඳගෙන දුම් පයිප්පෙ කටේ දාගෙන නහයෙන් දුම් වළලු පිට කරන ගමන් ට්‍රැඩිෂනල් මියුසික් එකකට අත්වලින් පුටු ඇන්දට තාල තිය තියා ඇති- එයාගෙ නම් වෙලාවට වයිෆ් නැහැ- හැමදාම වගේ විස්කි වීදුරුවක් තොළගාන ගමන් දිමිත්‍රි සී-එන්- එන්, බී-බී-සී- නිවුස් බල බලා ඉන්ටර් නැෂනල් ප්‍රොබ්ලම් ගැන තනියම තර්ක කරනවා ඇති- 

හොඳම දේ මං යනවා මිසිස් සෙලෙස්තිනා හම්බවෙලා එන්න- එයා එක්ක මේ විපර්යාසෙ ගැන කතාකරන්න පුලුවන්- ඒත් ලංසි සිංදුවකට අලුත් පියානෝවෙ ඇඟිලි යවන මිසිස් සෙලෙස්තිනා වැඩකාර කෙල්ලට බෙරිහන් දෙමින් කටගැස්මට මස් ගේන්න කියද්දි කණ් බිහිරි කරවන ගොරෝසු හඬ ඒ විතරක් ද මිසිස් සෙලෙස්තිනාගෙ අලුත් ලේලිය ප්‍රංශ හාදුවක් ඉල්ල ඉල්ලා බැලේ නැටුමකට පාද තියන්න කතා කරද්දි ඒ නැටුම් කෙලවර වෙන්නෙ ඇයත් එක්ක වයින් බෝතලයක් දෙකක් හිස්කරලා- එහෙට ගෙනත් තියෙන අලුත් මැටි බඳුන්, ආසියාවෙ ඉදන් මිළාධිකව නැවෙන් ආපු කතා අහන් ඉන්න වෙයි මට පැය ගාණක්- ඉස්සර ලොකු කල්දේරම් කතාවත් ආපහු අහන්න වෙයි-

ඒ විතරක් ද මිසිස් සෙලෙස්තිනාගෙ පප්පා එක්කත් කතාබහට වැටෙන්න එපැයි මං- දෙවෙනි එළිසබත් රැජිණට නෑකම් කියන රජ පරම්පරාවෙ වංශවත් කතා අප්‍රිකාවෙ කළු ජාතිකයින්ව යටත් කරගෙන උන්ගෙන් කෝපි තේ විතරක්ද ආසියාවෙ ඇත්තු ඇත් දළ ගජමුතු කරාබු නැටි ගම්මිරිස් කුරුදු ආදිය ගෙනාපු හැටි ඒ රටවල නායකයින්ව අල්ලගන්න සුදු ඒජන්තවරු පත්කරලා යවපු හැටි ඒ නායකයින්ව පාවල දුන්න ඒ රටවල මිනිස්සු ගැන ඒ රටවල ගෑනුන්ගෙ චොකලට් පාට හමට යටින් තියෙන ශෘගාරත්මක ශරීර ගැන කට පාඩමින් දැන් ඒවා අහලම ඇතිවෙලා

“ඇත්තටම මං මොකද කරන්නෙ ”

“මං මේ දේ ගැන කතා කරන්න ඕනි ”

“හොඳම කෙනා කවුද කියලා මටත් හිතාගන්න බැහැනෙ ”

“ම් ම් ම් ප්‍රශ්නය අපේ වුනාට ඒ අයගෙ නෙමෙයි- ඒ නිසා උත්තර දාර්ශනිකව දෙයි ඒත් මේ පම්පොරී අහගෙන ඉන්න එක”

“මම යනව කොෆි ෂොප් එකේ කොස්තා ගාවට කොස්ත ගාව තියෙයි මේකට විසඳුම ඒත් ,”

“කොස්තා කෝෆි එක මීඩියම් ද ? ෂුගර් ද ? ” අරක මේක ගැන අහ අහා ස්ටෙෆානොගෙ වයිෆ්ගෙ හැඬය ගැන කියයි ද අදත් නැත්නම් හැරිස්ගෙ අලුත් ගර්ල් ෆ්‍රෙන්ඩ් ගැන කියයි ද කොහොම වුනත් කොස්තා කොට මොඩල් එකක් නිසා ඒකටම ගැලපෙන ව්‍යාපාරයක් කරන්නෙ සැන්විච් එකක් ෂලාදයක් කුකුල් කකුළක් අමතරව විකුණන්න තිසබට කොස්තා කියන්නෙ හරි හිත හොඳ එකා උ තාමත් කසාද නොබැඳ ඉන්නෙ ඇයි කියලා ඇහුවම ගෑනු මෙච්චර මං ගාව ඉන්නව නම් තව මොකට ද බං කසාදයක් කියලත් අහනවා 

මේ හැමෝටම වඩා හොඳම කෙනා සාවා- සාවා නයිට් ක්ලබ් එකේදි අඳුරගන්න ගෑනුන්ට වයින් වීදුරු අරන් දෙන්න සල්ලි වියදම් කරන්නෙ කිසිම ලෝභකමක් නැතිව කොච්චර මිළාධික වුනත් උන්ට කැමති කැමති මත්පැන් වර්ග අරන් දෙන සාවි උන් දෙතුන් දෙනෙක්ව අනිවාර්යෙන්ම එදා දවසට තමන්ගෙ ඇදට අරගෙන යනවා තනි කෙනෙක්ගෙන් මොන සතුටක් ද බං අහන සාවාගෙ ගෙදර ගෑනු රූපයක් දෙකක් වරදින්නෙම නැහැ

ඒ හැම එකටම වඩා වෙනස් මරීනා- මරීනා කියන්නෙ කඳුකර වයින් ෆැක්ටරි කිහිපයකම එකම හිමිකාරිය- මිස්ටර් බෙන්ජමින් කියලා බදාගෙන කතා කරන මරීනා එක්ක කිසිම පිරිමියෙක්ට බය නැතිව ඉන්න පුලුවන් ගෑනි- ඇයි ඉතින් මරීනා විවාහ වෙලා තියෙන්නෙම සමලිංග විවාහයක්නෙ- එක අතකට මරීනලගෙ ජීවිත හොඳයි- තමන්ට කැමති විදිහට තමන් ජීවත්වෙනවා- මිස්ටර් ලැනරෝල් මහත්තයා වගේ හැම පැත්තම හිත හිතා විඳව විඳවා ඉන්නැහැනෙ- 

එක අතකට මං ලැනරෝල් මහත්තය ගැන එහෙම හිතන්න හොඳ නැහැ- පහුගිය හිම කුණාටුව වෙලාවෙ ගෙදර පඩිපෙළ යට අපිට ඉන්න ඉඩ දුන්නා- ඒ හොඳවත් හිතන්න එපැයි 

එහෙමයි කියලා මං මේක කතා කරන්නෙ කාත් එක්ක ද ? නෑ මං යනවා මිස්ටර් ලැනරෝල් හම්බවෙන්න- මේ වෙලාවෙ හොඳම විසඳුම ඒක තමයි- 

දවසක් මිස්ටර් ලැනරෝල් එක්ක මෂුර්කා නැටුමක් බලන්න ගිය වෙලාවෙ සිද්ධවෙච්ච සිද්ධිය කෙළවර උල් නොවිච්ච උස සපත්තු දෙකකින් රතුම රතු පාට චෙරි ගෙඩි මතක්වෙන තොල් සායමින් දෙතොල් ආලේපන කරගෙන සිටි හැම ඉරියව්වකින්ම මන්මත් කරවන අරාධනා සහිතව දෙනයන නලිය නලියා හදවතට කතා කරන ඉක්මනින් මෙන්ම බලා ඉන්න ආස හිතෙන විදිහට පා හරවමින් මෂුර් නැටුම නැටූ ඇයව සිහිපත් විය- උල්පතින් ගලාගෙන එන දිය බිඳක් සේ ඈ කෙරෙහි හදවතෙහි වශීභාවය උතුරා ගිය බව නම් දැනුත් මතක් වෙනවා- මා ඇයට ප්‍රේම කරන්නේදැයි නොදැනත් මට ඈ ප්‍රේම කරතැයි සිත සිතා එදා ඈ දෙස බලා සිටි අයුරු,  උඩුකබාය ද අත් මේස් ද ගලවන් නැතිවම ඈ ගැන සිතමින් සයනයට වී දින දෙක තුනක්ම උණක් හැදුනා සේ ඉන්න වුන හැටි 

ඒ දවස්වල මං සමාජ ආශ්‍රයට එච්චරම ගියෙ නැති කාලයක්- බාල් නැටුමටත් එතරම් ප්‍රිය නැති කාලයක් ඒ මෂූර් නැටුමින් පසු මා තුළ ඇති වූ ප්‍රීතිය

දෙයියන්ට ඔප්පුවෙච්චාවෙ මං ඉක්මනට පිලියමක් හොයාගන්න ඕනි නේද ? එකපාරටම හිසට පොල්ලකින් ගැහුව වගේ හමා ගිය හිම කැටිති නිසා ලොම් ඩැහැගැන්වෙන ස්වභාවය මා තුළ ඇති විය

මොකද කරන්නෙ මං 

එකම විසදුමයි බෙන්ජින් යන්න මිස්ටර් ලැනරෝල් ගාවට

ආයෙ ආයෙත් හිත කියනවා ඒ නිසාම මං මිස්ටර් ලැනරෝල් හමුවෙන්න යනවා

මා මිත්‍රවරුණි,

අපි මේ වෑයම අත් නොහරිමු- සහෝදරවරුනි, මට අනුකම්පා නොකරන්න- අපි නොදන්න මොකක් නමුත් අපිට වෙනවා යටි හිත කෑ මොර දෙද්දී මං එක හුස්මට මිස්ටර් ලැනරෝල්ගෙ නිවස ඉදිරිපට

“ආහ් මිස්ටර් බෙන්ජමින් මං මේ දුවව පන්තියෙන් එක්කන් එන්න යන්න හැදුවෙ”

“මිස්ටර් ලැනරෝල් අපිට ලොකු ප්‍රශ්නයක් වෙන්න යනවා”

“ඔව් ඔව් මිස්ටර් බෙන්ජමින් ඉක්මනට කියන්නකො බලන්න”

“අපි මේ ක්වින්ස් ගාර්ඩ්න් එකේ පාරම්පරික උරුමක්කාරයො අපේ ඩැඩාලා, ඩැඩාලගෙ ඩැඩාලා ඔය විදිහට ආපස්සට කොයිතරම් කාලයක් ද මේ අක්කර අටසිය ගානෙම අපි ඉන්නෙ”

“ඔව් ඉතින්”

“මේකයි මිස්ටර් ලැනරෝල් රසායනික පොහොරක් එක්ක කෘමි නාශකයක් ගහනවලු මේ පාර ටෙන්ඩර් එක ගත්තු ලොක්කා”

“ඕ මයි ගෝඩ් ! එතකොට අපි ?”

Saturday, September 24, 2022

සිහිනයියේ

 අයියේ, 


ඔයාට ලියන්නැ කියලම හිතට තහංචි දාගත්තෙ මීට අවුරුදු දෙක තුනකට කලින්. මං ලියන එකම එක අකුරක්වත් ඔයා කවමදාවත් දකින්නෑ කියල හිත කිවුවා. ඒත් අතහැර දමපු හුගක් දේවල් ආයෙ ආයෙත් කරන්න ආසාවක් ඇතිවුනා. 


එදවස ඔයා කොහේ හෝ තැනක අජීවී වස්තුවක්, ඒත් අද,  ඔයා මං ගාව සජීවීව ඉන්නවා කියලා දැනෙද්දි මං සමහර වෙලාවට මටම කොනිත්තලා බලනවා. හීනයක්ද දකින්නෙ කියල එච්චරට සැකයි.


හැමදාම වගේ මහ ලොකු කාලයක් අපි මේ ලෝකෙ , මේ ආත්මෙ ඉන්නෙ නැහැ අයියෙ. වෙන වෙන ස්වරූප වලින් වෙන වෙන විදිහට මුණ ගැහෙන්නත් පුලුවන්. නැතිවෙන්නත් පුලුවන්. අපිට අපි අයිති වෙන්නත් පුලුවන්. අපිවත් නොදන්න වෙන වෙන අය ගාව තාවකාලික නැවතුමක නවතින්නත් පුලුවන් .


මහ පාරවල්වල රස්තියාදු වෙවි ඔයාව හොයපු දරුණු කටුක අතීතයක් මට තිබුණා. කවුරුවත් කොහොමටවත් පිලිගන්නැති හිතක් අදටත් මං ගාව තියෙනවා. ඒ ඔයා නිසා.


මේ ලෝකෙ පුදුම තැනක් අයියා . අද කඩවතට එද්දි බස් එකේ සිටි එෆ් එකේ අමිල අයියගෙ හඩින් ආරාධනා ස්වර දැහැන වැඩසටහන ප්‍රචාරය වෙනවා. ඒකෙදි අමිල අයියා කිවුව පුංචි වාක්‍යයක් මතක් වුනා. ආදරය, ප්‍රේමය, ස්නේහය, ලෙංගතුකම මේ මොන නමකින් කිවුවත් ඒ තැන්වල තියෙන්නේ බැදීමක්. 

ඇත්ත අයියා . ඒ බැදීම් පටන්ගත්ත තැන හොයනවට වඩා බැදීමට සාධාරණයක් කරන්න පුලුවන් නම් කොච්චර වටිනවද ? කියලා. මට හිතුනා මමත් එහෙම වෙනවා කියලා. 


මේ මොහොතෙම ඇම්බියුලන්ස් එකක් කෑගහගෙන යනවා ඇහෙනවා. කවුරු හරි ජිවිතේ ඉල්ලන කෙනෙක් ඒ. හරියට මම අයියගෙන් ජිවිතේ ඉලලනවා වගේ. පුරුද්දට වගේ හිතින් සුවපත්වේවා කියලා මිමිණුනා. මහා ලොකු දේවල්වල නෙමෙයි අයියා සතුට තියෙන්නේ , පුංචි සිංදුවක පද පේලීයක, ඔයාගෙ ඇස් දෙක ඇතුලෙ මාව පේන වෙලාවක, ලඟින් තියාගන්න ආස හිතෙන තත්පරයක ,කටහඩක, බැල්මක, කෙ⁣ටි පණිවිඩයක ආසාධ්‍ය ලෙඩ ගොඩකට ප්‍රතිකාර තියෙනවා අයියෙ.


දන්නවද , 

පුංචි කෙල්ලෙක් ආදරේ ගැන තේරෙන දවසක ඉදන් එක රූපයක් හෙව්වා කියන්නෙ. විශ්වාස කරන්න අමාරුයි. කොහොම විශ්වාස කරන්නද නේද ? ජීවිත කාලෙම එකට ඉන්නම් කියපු අයත් අපිත් එක්ක ජීවිතය බෙදාගනිද්දි රටේ ලෝකෙ තව තව අයට ආදරෙයි කිය කියා ආදරය බෙදායද්දි කොහොම විශ්වාස කරන්නද ? 


එවරස්ට් කන්දට නගින්න කිවුව නම් මං නගිනවා අයියෙ. මැරිලා පෙන්වන්න කිවුව නම් මැරෙන්න තරම් පුදුම හිතක් තියෙනවා. හැම ඇස් පිල්ලමකටම හේතුවක් තියෙන්න ඕනි කියලා ප්‍රශ්න කරන මට, මාවත් ප්‍රශ්නයක් වෙච්ච ලෝකෙක අයියට එහෙම හිතෙන එක සාධාරණයි. 


තිරිසන් සත්තු ගාව තියෙන අවංක ආදරේ මිනිස්සු ගාව නැහැ කියලා අපි කතාවට කියනවා. ඒක පිලිගන්න පුලුවන්. ඒත් මං කණ්නාඩිය ඉස්සරහට ගිහින් බලද්දි එහෙම අවංක ආදරේ තියෙන කෙනෙක් පේනවා. ඔයත් බලන්නකො අයියා.


කොළඹ අහස හරි දුප්පත්. මගෙ ගමේ වගේ නෙමෙයි. බුම්මගත්ත වලාකුළු ටිකක් , හරියට තාලයක් නැතිව කියවන ගෙම්ඹො ටිකක්, අල්ලපු කාමරේ පණ තියෙන මනුස්සයෙක් ඉන්නවද කියලවත් දන්නැති කොළඹ රට ගැන මට කැමැත්තක් නැහැ. ඒත් ඉතින් බැඳගත්ත බෙරේ ගහන්නත් එපැයි නේද 😊😊😊


බළල් තඩියෙක්ගෙ ගාම්භීර හඬක, කණාමැදිරින්ගෙ තොරණ් එළි, ලස්සනම හදවතේ ගීතය කියන කඳු මුදුන. ආදරෙයි ආදරෙයි කියලා හැපෙන සුළඟ, වැල ගෙඩියකට වරකා ගෙඩියකට තටු ගහන වවුලන්, ඔය වගේ තව කොච්චර දේවල් තියෙනවද ? හරියට මට ඔයා ගැන කියන්න තියෙන දේවල් තරම්.


අමරසිරි පීරිස් ගායනා කරන්නෙ , කාලය කෙතරම් නපුරු ද කියලා. මටත් මගෙන්ම ප්‍රශ්න කරන්න තියෙන්නෙ ඒකමයි. 


බැදීම් කියන්නෙ තාවකාලික , සදාකාලික ඒවගේ වර්ග කරන්න බැහැ. හරියට අපේ මිනිස්සු කසාද, දික්කසාද , අනියම්, නියම්, අයථා අරක මේක කිවුවත් එ මනුස්සයො විතරයි ඒව දන්නෙ.


ලියන්න හිතපු කිසිම දෙයක් ලියාගන්න බැරිවුනා. අක්කෙ ආදරය ගැන ලියන්න කිය කියා කරදර කරන හේෂානි නංගිවත් මතක් වුනා. 


පෙරුම් පුරා දුකසේ ගලපාගත්, මේ බැදීම හුස්ම ඩිංග නවතින මොහොත වෙනකම්වත් තිබුණොත් හොඳටම ඇති අයියෙ. 


හැම බැදීමකටම ⁣හේතුවක් තියෙනවා. හේතුවක් නැතිව කිසිම ඵලයක් නැහැ. මහාචාර්ය සරත්චන්ද්‍රයන් මනමේ ලිවුවෙ, සිංහබාහු ලිවුවෙ තමන්ට තිබුණ බැදීම් අහිමි වුන තැනදි කියලා මං කියවල තියෙනවා. හිමි වීමට වඩා අහිමි වීම රසවත්. ඒක දන්නෙ අහිමිවීම්ව විතරක් හිමිවෙච්ච මිනිස්සු අයියා. මං වගේ 😊😊😊


#දිනිති 2020/09/24

Thursday, September 22, 2022

"ඔබ මිස වෙන අය නොපැතූ

 සීමිත ලෝකෙක

අසීමිත බන්ධනය

ඇස් ඉස්සරහ මතුවෙද්දී

උස්ම උස් තැනකින් හදවතේ

මම ඔබව වැළඳගමි.

සිප ගනිමි. සඟවගමි.


මැණික,

නිද්‍රශීලී මන්දස්මිතයකට

සප්ත ස්වරයම එකවර නින්නාද කරවූ

නිශ්ශබ්ද ඉරණමක නැවතුම තැබූ

ගසල් ගීයක මිහිර කැන්ද වූ

මගේ වෛවර්ණ හීනය...


සියලු හැඟීම් එකවර එකතුකර

ප්‍රේමණීය බැල්මකට වශීවන

මගේ මන්ත්‍රකරු

මා ඔබේ දැහැනෙන් අත් නොහරිනු

ඒ නේත්‍ර ගැටීමට මා මනාපය.


"ඔබ මිස වෙන අය නොපැතූ "

❤️❤️❤️❤️❤️


#දිනිති

Monday, September 5, 2022

"කිසිම කවියකට ජීවිතේ ගලපන්න එපා සාරදා"


සතර වරම් දෙවියන්වත් නැති

හතරමං හන්දියක වෙන් වුන

"හත්වලාමේ එහෙම වුනාදැයි "

හත්මුතු පරම්පරාවම අහන දවසකට,


‍පෝරුවේ හයියෙන්ම සිනාසුන හැටි

පපුවෙ උණුවතුර නටපු ලස්සන

අෂ්ඨක කියද්දිත් සභාවට විරිත්තුව

‍හේතුව කවුරුවත් දන්නෙ නැහැ සාරදා


"ලස්සනම ජෝඩුව ඉටි රූප පරද්දන"

‍"කොහොම ගැලපෙනවද ඒ වගේ" අහන

මධු සාද, මධු බඳුන් යටි හිතින් රවන

අලංකාරම මඟුල අහවර තමයි ඇරඹුම


ඔයා මාවම තුරුල්කරගෙන ගත්

පළමු ඡායාරූපය මේසයක් කොන

මකුළු දැල් මිතුරු සඳ වී පොරවගෙන

ඇත්තටම එතන අපි හිටියද සාරදා


කන්න ගත්තත් උගුර මුල හිරවෙන

ඔයාගේ හොඳම විතරක් මතක්වෙන‍‍

‍කොතනකවත් වැරැද්දක් නොපෙනෙන

ඔයාවම ගැලවිලා විසික් වුන හැටි සාරදා


ආදරේ කියන්නෙම අල්ලාගැනීමම

ආදරේ කියන්නෙම අත හැරීමම‍‍

‍දෙකම එකලෙස දරාගෙන ඔබම

වැස්සකටවත් මතක්වෙනවද අපි ගැන


‍දොසක් නොකියමි මනමෙ කුමරිට

ඇසක් සේ රැකි ඔබ ගැන දනිමි

එකක් කියනෙමි ඔබට පෙර ලෙස

කවක් තුළ ජීවිතේ නැහැ කිසි දින



නික්මුම

 නැවතී එක තැනක ඉන්නට  හැකි නම් හොඳය ඇහැරී යන්න වෙන දවසට හොඳටම දුකය මිහිරී කියා සිතුවත් හිත යට සෙවනැලි ඇදය තනිවී හඩමු අපි ජීවිතයට ඉඩ දෙමු එහෙ...