මහ වැහි සීත සුළං සමගින් එළඹුනෙ වස්සානය
බොදු බැතියන්ට ලැඛෙනුයෙ ඉන් සැනසීමය
සෙනෙසුනෙ වෙසෙන අප හිමිවෙත කළ ආරාධනාවය
එලොව මෙලොව සුව ගෙනදෙන දෙAශනාවය
සිවුපස නොඅඩුවම දෙමි අපෙ හාමුදුරුවනේ
මේ වස් කාලයේ ඔබ අප දමා නොයන්නේ
ධර්මය හැකිතරම් අපහට පහදා කියන්නේ
වස්සානය බොදු මිනිසුන්ගේ හිත් දිනන්නේ
හැමදා හවස වැඩ නිමවී අප එන්නේ
පන්සල අපේ දුක් ගිනි හැම නිවන්නේ
ලොකු හාමුදුරුවෝ බුදු බණ කියන්නේ
උවැස උවැසියෝ සාධු සාධු කියන්නේ
අපෙ හාමුදුරුවෝ දුර බැහැරට නොවඩියි
සීලය හිස් මුදුනින්ම සුරකියි
තම වැසියනට මහ පිං ඉන් ලැඛෙයි
ගැඹුරු පිනම කඨීනය ලෙසින් කියයි
බුදු හිමියන් තුළ තිබුණු අන් අය වෙත කන් දීමට
නිගන්ඨනාථයන් අප හිමිවෙත කළ ඉල්ලීමට
මේ දෙක එකතුවී පින හැදුනේ ගැඹුරට
එහෙයින් හැකි වුනෙමි අට කුසලක් කර ගන්ට
මේ කාලයේදී හැම හිත් පින්බරය
වචනෙන් කයෙන් සිතිනුත් උන් හැම සංවරය
බුදුහිමි ගුණම හැම කැන රැවු දෙයිය
හැමතැන නෙරෙන්නේ පින්කද යන්නට නිවනටය
වප් මහ පෝය ළග ළග බව පවසන්නේ
තද වැහි සුළං හෙමි හෙමිහිට නවතින්නේ
මුළු ආරාමයම සුදු වතකින් බබළන්නේ
කඨීනම පිංකමට කවුරුත් සැරසෙන්නේ
අට මහ කුසල් කරලන්නා හැටි උගත්තෙමු
හැකි පමණින්ම පිංපොත පුරවා ගත්තෙමු
සසරේ දුකයි ගැඹුරයි ගැන අප සිත් යොමන්නෙමු
ඒ පින හවුල්වී නිවනට මග සැදෙන්නෙමු
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
-
එකමත් එක රටක අහසෙ ගෑවෙන තරම් උසට මාළිඟයක් තිබුණා. මේ මාලිගයෙ වයසක ආච්චි කෙනෙකුයි සීයා කෙනෙකුයි එක්ක එයාගෙ මිනිපිරිය ජීවත් වුණා. මේ මිනි... -
ඉතින් සොඳුර , ජීවිතේ කොයි හැඩේදැයි නොවිමසන්න, ඔබ ගිය තැන සිට මා දරාගත්තේ කෙසේ දැයි නොඅසන්න ආදරයක අකුරු අතරට වැඩි යමක් ඔබේ ඇසුරෙහි මා විඳි...
-
පිටාරය යයි සොරොව්වේ දිය කදුළු කෙණ්ඩි පිපිරිලා තාම ගම නා කාරණේ කිම පැංචියේ නුඹ කියාපන්..... සංදියේ නුඹව එල්ලන් ඇවිද ගිය ගම් මණ්ඩියේ තාම...
No comments:
Post a Comment
ඔබේ පැමිණිම මට සවියක්.