මල් පෙත්තක් වගේ මුදු බවින් යුතුමය
පිනි පැන් පොදක් මෙන් ඇගෙ හද තෙත්බරය
මේ හැම ඇත්තෙ ලෝකයෙ ගැහැණිය තුළය
පිරිමියා ලොව දකින්නෙත් ගැහැණිය තුලනි
දරුවා පණ ගසන්නෙත් ඇගෙ කුස තුලනි
සෙනෙහස නිසා මේ හැම බර දරන්නි
ලොව හැමදාම බලවත් වෙයි ගැහැනි
බාධක දුක් කම්කටොලු ඇය විද දරාගෙන
කරුණා මිනි පහන හද තුළ රුවාගෙන
ලෝකය රකින්නට ඇය කදුලැලි හෙලාගෙන
දිවි මං තලාවෙ ඇය යයි හැම වසාගෙන
ගල් පිළිමයක් සේ ඇය විදගයි නම් අවමානේ
ඇය යන එන මග මිනිසුන් කියවයි අඩමානේ
විද ගන්නට නැද්ද ඇය හට සතුටේ හීනේ
කියලා අසන්නට සිතුනෙමි මා හට මිනිසුන්නේ
ඇන්දත් වැරදීය ඇය කෑවත් වැරදීය
හිනැහුනත් වැරදීය ඇය ඇඩුවත් වැරදීය
වැඩපල කළත් වැරදීය ඇය නොකළත් වැරදීය
බැලුවත් නෙතින් වැරදීය ඇය නොබැලුවත් වැරදීය
දහදිය හෙළා ඇය දිවිමග සරු කරන්නිය
අතපය රිදෙන තුරු ඇය වැඩපල කරන්නිය
දරුවන් රකින්නට ඇය දිවි කැප කරන්නිය
ජීවන ගමන නෙක අයුරින් හැඩ කරන්නිය
පින්බර උදේ සුපිපුණු මල් වාසනාවන්
සුන්දර ඇගේ සිනහව අපහට වාසනාවන්
ඉපදුනු ලොවට නුඹ කරනා මෙහෙය වාසනාවන්
සුන්කර නොගන ගැහැණියෙ නූඹ හැමදා වාසනාවන්
No comments:
Post a Comment
ඔබේ පැමිණිම මට සවියක්.