මගෙ නුඹට....

නුඹේ ළගම ඉන්න හිතෙනවා...

විඳගන්නට ජීවිතයේ සොදුරු සහින මැවෙනවා
දැකගන්නට ඒ සිහිනේ ඔබ ඇවිඳින් හිදිනවා....
හිනැහෙන්නට සංසාරේ මගෙ හිත මග බලනවා...
පෙන්වන්නට බැරි තරමට සෙනෙහස දලුලනවා....

පිනි බිංදුව හාදු පුදන මල් කැකුලක් නැවුම් උදේ...
සිහින් සරින් දුරක යන්න කතා කරනවා
හීන් හුළග හමා ඇවිත් ඔබේ සුවඳ ගෙනත් හදේ
කෝඩු සිතුම් හෙමින් හිතට එඹෙනවා...

පිපෙන පිච්ච රෑ මැද්දට සඳ එලියේ සුවද මටම
විඳගන්නට කියනවා
සේපාලිකා මල් ඇතිරුව මුදු පලසේ නුඹගෙ ළගින්
නවතින්නට හිතෙනවා....

නුඹ දමා යන්නද ඉතින්...

...උරුමය....

.....සිහින දකින සිතැත්තී....

මගෙ වසන්තය...මට ලංවෙලා...

මේ වසන්තය මගේ....
හද සන්තකය නුඹේ...
ජීවිතේ ගිරි දුර්ගයේ....
පිය නගමු හරි සීරුවේ....

සීතලට උණුසුම තනා....
හදවතට පණ ටික පොවා...
අත්වැලක් වී ළග නැවතිලා...
මගෙ වසන්තය මට ලංවෙලා...

මල් පිපෙන්නට කල් යල් බලා...
වසන්තය හිනැහෙයි මුව පුරා...
සිත් පිරෙන්නට සෙනෙහස දරා...
පිය නගමු කෙම්බිම කරා....

ආදරණිය දිලුම් මල්ලියේ....

හිතට දැනුන දුක කියන්නට බැරි තරම්...කවමදාවත් නොදැක්කත් ඔබ සයිබර් අවකාශයේ සොදුරු දේ ගෙනා ඉලන්දාරියා විය...ආදරණිය මල්ලියේ සසරෙ කවමදාවත් නුඹට මෙවන් දෙයක් නොවේවා...බ්ලොග් අවකාශයෙන් හදුනා ගත් ඔබ මුහුනු පොතේ දයාබරම සහෝදරයෙක් විය...මට කියන්නට මොකුත්ම දැනෙන්නෙ නැහැ..දරන්න බැරි මේ වේදනාව නුඹ නැති අඩුව අපිට දැනේවි හැමදාමත්...මටත් බැහැ නුඹට නිවන් සුව නම් පතන්නට...ඒ තරම් නුඹ අප ළගින් ඉන්නවා වාගේ දැනෙනවා...

 

යන්න යන්නම නුඹ ගිහින්...

කප්පරක් පෙම පුද දිදිත්..
ළග ළගම මා වුන්නමුත්..
මෙච්චරක් දුක විදගෙනත්..
යන්න යන්නම නුඹ ගිහින්...

තුන්යමෙ ම මම ඇස් ඇරන්..
තුන් සිතින් පෙම් සිහින දකිමින්..
තැවෙන්නට දුක් හුගක් තියමින්...
යන්න යන්නම නුඹ ගිහින්...

මතක මං පෙතෙ තනිවෙමින්...
මගෙ සඳේ මම ලතැවුලෙන්..
සුවඳ වත් මට නොතියන්..
යන්න යන්නම නුඹ ගිහින්....

නුඹ එන්න ප්‍රියේ..

මල් පිපී ලොවේ...
නුඹ සුවද දැනේ...
මල් සුවද දිගේ...
නුඹ එන්න ප්‍රියේ..

සද රාහු ගිලී...
මම දුකින් හිදී...
සඳ සදිසි මුවේ..
දුක් කදුළු පිරේ...

සඳ නොමැති රැයේ....
තරුමලත් නැතේ...
සඳ එළිය වගේ...
නුඹ එන්න ප්‍රියේ...

මගෙ පුතේ.....

පුතේ නුඹ මගෙ සිහින අහසේ...

දකින රන් සුදු සිහිනයයිනේ...

උපන් කූඩුව අතැර රහසේ...

යනු එපා නුඹ මගේ පුතුනේ....

ප්‍රේමයේ අභිමන සපල වූයේ...

නුඹට පණ දී උපන් දිනයේ...

පිපුනු නුඹහට නුවණ දෙන්නේ....

රජ වෙන්න නුඹ මතු දිනයේ....

දුවන දා නුඹ හෙට වංක ගිරියේ....

රන් පලස් අතුරා නෑ තමයි...

මගෙ පණ දී නුඹ රකින්නේ...

උතුම් මිනිසෙක් ලොවට දෙන්නයි...

ප්‍රේමණිය ම'සිත ( සමාවෙන්න ටයිප් කරනකොට අකුරුවැරදිලා...අන්තිම කවියෙ 3වෙනි පදය නින්ද කියලා හිතයි කියලා එන්න ඔනි..

අම්මේ....

සත් පියුම් මත ඇවිදින්න

ඉඩ නොලද්දත් අම්මෙ...

සත් සියක් කප් කල්ම...

නුඹෙ සෙනෙහෙ සුවදයිනෙ...

පලස් අතුරා නොමැති මාවෙත...

කටු කොහොල් විද ගිය ගමනෙ...

සෙවනැල්ල සේ නිති ළග රැදුනෙ...

නුඹ නොවෙද මගෙ අම්මේ...

සංසාර පිකෙතට ඉසින්නට...

පිංසාර සිතුවිල්ල හද රැදුනෙ...

දුක්දූර දිවිගමනෙ වැලපිල්ල...

සරුසාර අස්වැන්න නුඹ දුන්නෙ...

දරුපෙමට හිත පෙම්වත්ම හින්දා...

ගත රුහිරු ලේ කිරට වුන හන්දා...

ඇතිදැඩි කල පිනට  මම වුන්නා..

ඒ පින් මතින් නුඹ බුදුවෙයි අම්මා...

ඇය හිදියි නොවැ යසට...

මල් රුවට නෙත මුවාවී...
කිදුරු රුව නොදුටුවද...
මඩ යටක විමානය වී...
ඇය හිදියි නොවැ යසට...

මඩ ගොහොරු ගඳ විලෙත්

පිපෙයි නම් අරවින්දයක්...

මඩ යටක විමානෙක වුවත්...

හිදියි සොදුරැති කිදුරියක්....

රකුසු ඇස් ඇති විල් දියක් මත....

කොහොම ඉන්නද ප්‍රේමයෙන්...

හිරුත් නොඑනා බිම් කඩක් මත...

බැරිද ඉන්නට ප්‍රේමයෙන්...

ගෙඹි කුමාරි වැලපිල්ලෙන්...

මගෙ ළගක හිදින්....

නිල් අහස වසන්...

නුඹ වුන්නා ලගින්....

මද පවන අරන්...

නුඹ ගියා ඉතින්...

ගහකොලද කියන්...

මගෙ පෙමක තරම්...

මල් මතක තියන්...

නුඹ ඇයිද දුරින්....

හිරි වැටුනු හිතින්...

ඇස් දෙකට එඛෙන්...

මහ මෙරක පෙමින්...

මගෙ ළගක හිදින්....

නුඹ නමට මම ලියවුනා..

හිරු එළිය ළග පරවෙලා...

කුමුදු මල් පෙති විසිරිලා...

සඳ අහසෙ රෑ පායලා......

මගෙ සිතට හිනැහුනා...

දුර ගියපු නුඹ ගැන සොයා...

ළග තිබුණු හිත නැතිවුනා...

තරු ඇසට කදුලක් රදවලා...

හැම රැයම නුඹ සිහිකලා...

ලියන කවියත් නුඹ වුනා..

නොලියු කවියත් නුඹ වුනා..

අහිමි කවියත් නුඹ වුනා...

නුඹ නමට මම ලියවුනා...

වැසුනු ඇස ළග නැවතිලා...

හඩන සිතටම නුඹ නියවලා...

මා මගෙන් තව උදුරලා...

පෙමට පෙමවත් නැතිකලා...

නුඹ විතරමයි අඩු ප්‍රියේ....

රෑ පුරා මම නුඹ සොයා...
කුමුදු මල් ළග දුක ලියා...
වැටුනු සදරැස් දෙස බලා...
ඉදියා මගටම ඇස් යොමා...

ඉකි ගසා මං හඩනා දිනේ...
කැ ගසා නුඹ සොයනෙම් ප්‍රියේ...
හිත හදාගනු බෑ අනේ...
නුඹ විතරමයි අඩු ප්‍රියේ....

පාළු හිත ළග කළුවර තියා...
රෑක අහසට දුක ලියවලා...
පාඩුවෙම නුඹ බැස ගියා...
හිතක පැතුමන් වනසලා....

නුඹ ඇවිත් බලන්...

මල් පිපුන තරම්...

මුළු ලොවට කියන්..

මගෙ ආලෙ තරම්...
පෙම් සිතින් බලන්...

නුඹ ගියපු දුරක්...

මම වුන්නා බලන්..

පෙර පුරුදු ලෙසින්...

නුඹ ඇවිත් බලන්...

හද ගැහෙන තරම්...

නුඹ සුසුම තියන්...

මගෙ තොලට උඩින්...

දැන් ඇවිත් බලන්...

නුඹ හිදින් ලගින්...

තරු අහස යටින්...

ඝන කළුව ඉරන්...

සුදු සඳක වදන්...

පෙම් හිතක ලියන්...

නිල් නයන බැලුම්...

මුදු සුවද විදන්...

හද ගැඹර තුලින්...

විද ගන්න ඉතින්...

මගෙ හිතම තියන්...

නුඹට ලියන්...

පෙම් අහස යටින්...

නුඹ හිදින් ලගින්...

මම උන්නා දුකින්...

ලේ ගලන් හිතින්...

උණු කදුළු උරන්...

ඇස් දෙකම පියන්...

මම උන්නා ලගින්...

රළු පරළු වදන්...

මගෙ මුවට කියන්...

ඇස් දෙසම බලන්...

නුඹ උන්නා තදින්...

මට සිලිටු කමින්...

පෙම් සුවය මවන්...

ළග ළගක වෙලින්...

මම උන්නා දුකින්...